วันนี้ดูสารคดีจาก Truevision เกี่ยวกับการระบาดของ small pox ไข้ทรพิษที่ประเทศแคนาดา เมื่อประมาณปี 1880 กว่าๆ ที่มีคนตายถึง 2,000 กว่าคน ส่วนใหญ่เป็นเด็กอายุต่ำกว่า 10 ขวบ ในครั้งนั้นชาวเมืองโกรธแค้นที่รัฐบาลไม่สามารถควบคุมโรคได้ รัฐบาลจึงพยายามหาแพะรับบาปเพื่อโยนความโกรธแค้นในครั้งนั้นไปให้
การกระทำแบบหา แพะรับบาป ไม่ได้เพิ่งจะเกิดขึ้นในยุคนี้สมัยนี้ แต่มีมาตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ bloggerเคยอ่านนิยายแปลเรื่อง Whom God Would Destroy? หรือในภาคภาษาไทยเรื่อง สวรรค์สาป ที่ประพันธ์โดย Richard Powell นักเขียนคนโปรดที่เขียนเรื่องต่างๆ ได้อย่างมีสีสัน โดยวิธีประชดประชัน(satire) นิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นโดยอิงจากมหากาพย์ The Trojan War ของกวีเอก Homer นิยายเรื่องนี้อ่านสนุกมากโดยเฉพาะคนที่เคยอ่านหรือพอจะรู้เรื่องเกี่ยวกับเทวตำนานของฝรั่ง ในเรื่องเล่าถึงตัวเอกซึ่งเป็นลูกนอกสมรสของกษัตริย์แห่งทรอย ซึ่งย่อมเป็นที่จงเกลียดจงชังของมเหสีใหญ่อย่างแน่นอน จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่พระเอกคนนี้จะติดร่างแหกลายเป็น scapegoat ไปอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว ลองอ่านประวัติความเป็นมาของคำๆนี้กันดู
ในสมัยของกรีกโบราณนั้น ในแต่ละปีมีประเพณีล้างบาปให้เมือง เพื่อกำจัดทุพภิกขภัยต่างๆ อาทิ แผ่นดินไหว โดยคัดเลือกอาชญากร(criminal) คนพิการ(cripple) หรือ ขอทาน(beggar) วิธีการคัดเลือกคือ เขียนชื่อคนเหล่านั้นบนแผ่นดินเหนียว แล้วตากแดดไว้ 1 วันกับ 1 คืน ถ้าแผ่นที่ม่ีชื่อของใครแห้งที่สุด คนคนนั้นจะถูกบังคับให้เดินไปรอบๆเมือง ระหว่างทางจะมีชาวบ้านขว้างหินใส่ตลอดทาง จนกระทั่งขาดใจตายไปเอง และคนที่ถูกเลือกนี้เรียกว่า Scapegoat ซึ่งคำว่า Scapegoat นี้มาจาก Bible ที่เรียกแพะซึ่งถูกนำไปปล่อยทิ้งในทะเลทรายเพื่อฉลองพิธี Day of Atonement
ข้อมูลนี้ทำให้คิดว่าสำนวนไทยสำนวนนี้ฝรั่งขอยืมจากไทย หรือไทยขอยืมจากฝรั่งกันแน่น้อ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น